Up Again

01Jul09

რამდენიმე თვეა არაფერი დამიწერია ისეთი, ტვალეტში დასადებად რომ დავინანებ. ძირითადად ვკითხულობ, ვუსმენ Hip-Hop-ს და ვწუწუნებ რომ ინსპირაციას ვერ ვხედავ ვერაფერში. ლაპარაკი არ უნდა, როცა სურვილი გაქვს პროფესიონალი მემოთხრობე და სცენარისტი იყო ინსპირაციას, მუზებს და მსგავს ეფემერულ ვირიშვილებს არ უნდა ელოდო. ინდუსტრიამ ათობით ფორმულა და სქემა შექმნა, რომლებსაც თუ კარგად ისწავლი და ცოტა ნიჭიც გაქვს, ინსპირაცია – მუზების გარეშეც გააკეთებ გაყიდვად ტექსტს. ამას ამტკიცებენ creative writing-ის პროფები და მე, ასე ვთქვათ semi pro, საკუთარი მცირე გამოცდილებიდან გამომდინარე, ბოლომდე ვეთანხმები. თუმცა,  რამდენი წიგნიც არ უნდა წაიკითხო creative writing/სცენარისტიკის შესახებ, ყველგან არის ორი საერთო მომენტი – 1.არასდროს დანებდე და 2. საუკეთესო ნამუშევარს მაშინ შექმნი, როცა იტყვი – I am UP for this (დაახლოებით: მე ამის გასაკეთებლად ბოლომდე მზად ვარ). საინტერესო სწორედ ბოლო პუნქტია – რამ უნდა გაიძულოს სრული მზად ყოფნა იგრძნო პირველი/მორიგი ეპიკური ნაწარმოების შესაქმნელად? კლასიკური ტრიადა ასეთია – ალკოჰოლი, ქალები, მუსიკა. ვინმე საქმეში ჩაუხედავს შეიძლება მოეჩვენოს, რომ ღვინო, დუდუკი, ქალების დასავლურ რიმეიქს ვაკეთებდე, მაგრამ ასე არ არის. საკმარისია რამდენიმე ინტერვიუს წაკითხვა ადამიანებთან, რომლებმაც ჰიტები შექმნეს სხვადასხვა სფეროში და აღმოაჩენ, რომ ყოველი მესამე ერთ ფრაზას ამბობს – Made By Love And Alcohol. ან, პროდუქციის კეთებისას ამ მუსიკას ვუსმენდი და ძალიან დამეხმარა. მიხვდებოდით, ამ ადამაინებს “გურჯლენდი” არც კი ექნებათ გაგონილი, მაგრამ “ღვინო, დუდუკი ქალების” უსაზღვრო ძალას მაინც აღიარებენ.
ასევე ცნობილი ფაქტია, რომ მემოთხრობეები და სცენარისტები შემოქმედებითი კრიზისის დროს ყვითელ პრესას ეტანებიან. მათი ოთახები სავსეა საგაზეთო ამონაჭრებით, თავის მხრივ ეს ამონაჭრები გადაჭრელებულია, სხვადასხვა ფერის მარკერებით. გავა დრო და ისინი საფუძვლად დაედება მორიგ კარგ მოთხრობას, მსოფლიო დონის ჰოლივუდურ ბლოკბასტერს ან ჰიტურ TV შოუს. მაგალითისთვის, შეიძლება ლეგენდარული TV Show – Law And Order გავიხსენოთ, რომელიც 1990 წლიდან გადის NBC-ის ეთერში და თითქმის ყველა ეპიზოდი გაზეთებიდან აღებულ კრიმინალურ ისტორიებზეა დაფუძვნებული.

რაღა თქმა უნდა ინსპირაცია სხვაგანაც არის. პარქტიკულად ყველგან და ყველაფერში.ჩემთვის ერთერთი უსაყვარლესი ვეში (პროექტისთვის Artidea.wordpress.com) “ყველაფერი ჩემს შესახებ” ახალი კლავიატურის ხათრით დავწერე. ამჟამინდელი პროექტი, სცენარი სერიალისთვის, ასევე კლასიკური ტრიადიდან ერთერთით, ქალით არის ინსპირებული. უფრო ზუსტად, ცალკეული სიუჟეტური გადაწყვეტილებები განაპირობა ქალთან დაკავშირებულმა ამბებმა. საჭირო ტაგლაინის პოვნაშიც ქალის ხელი ურევია, ოღონდ საყვარელი მუსიკის გარეშე ვერასდროს მივაგნებდი ერთადერთ საჭირო წინადადევას. ამ ტაგლაინის პოვნა მნიშვნელოვანი იყო, რადგან ზუსტად განსაზღვრა ორი პროტაგონისტის ფსიქოლოგიური სახე და ზედმეტი ტვინის სრესვა ამარიდა.

ძალიან ხშირად ხდება, რომ შემოქმედს პარნასისკენ გაჭირვება მიერეკება. შორს რომ არ წავიდე, ბევრისთვის კარგად ცნობილი Wu Tang Clan, მისმა ლიდერმა RZA-მ აუტანელი გაჭირვების გამო შექმნა. ჯგუფის პირველი ალბომი ნაქირავები სემპლერის და მეგობრისგან წამოღებული სინთეზატორით დააპროდიუსერა. RZA იმედოვნებდა, ალბომი იმხელა მოგებას მოიტანს გადასახადებს გადავიხდი, ოჯახს გამოვკვებავ და დედას ახალ პალტოსაც კი ვუყიდიო, კარგი იქნება ყველას ასე აგვიხდეს ოცნებების ნახევარი მაინც J))

და ბოლოს, გამთენიისას ნაწერი ეს არეული პოსტი თუ ბოლომდე წაიკითხეთ, ჩათვალეთ სასიამოვნოდ გაოცებული ვარ და თუ კომენტარსაც არ დაიშურებთ, უფრო გახარებული ვიქნები ვიდრე გაოცებული K

სუულ ბოლოს კი გულწრფელი მადლობა ერთ ადამიანს, რომელტან წარუმატებელი ურთიერთობა დამეხმარა მეტი სიცოცხლე მიმეცა იმ სცენარისთვის, რომლის წერისას, დაახლოებით იგივეს განვიცდიდი, რასაც RZA განიცდიდა, როცა ნაქირავებ სემპლერს სათუთად წმენდდა მტვერს და იდეალურ მომავალზე ოცნებობდა.

სწორედ, ეს წარუმატებელი ურთიერთობაა იმის მიზეზი, სულ თავისუფლად რომ შემიძლია ვთქვა:

“Up again…..Nothing’s ever gonna stop me now“

Peace

Filed under: Creative Writing, სცენარისტიკა, ქრონიკები   |  3 Comments