2011

რაღა ეს ბლოგი და რაღა ქრონიკების საცავი სარდაფი, სადაც სულ ნესტია, დამპალი მილებიდან წყალი წვეთავს და ჩათლახი თაგვები კუთხიდან კუთხეში უშიშრად გადადიან.
2011 წელი თაგვივით ჩათლახურად უჩუმრად მოვიდა. გუშინ არ იყო ტაბულაში რომ მივედი პირველად? რაღა გუშინ, თურმე ზუსტად 12 თვის წინ ყოფილა. გუშინ არ იყო, პირველი ხელფასი რომ ავიღე ტაბულაში? კი გუშინ იქნებოდა თუ 11 თვით უკან დავიხევთ.
ასე ბევრი რამის გახსენება შეიძლება. გუშინ არ იყო? ვიკითხავ და მოვყვები ამბებს, რომელიც უკვე წარსულის თაროზე დევს გრიფით 2010!
2011 წელი უცნაურად დაიწყო. რამდენიმე ყოფით უცნაურობას ანგარიშში თუ არ ჩავაგდებ მთავარ უცნაურობად ის გამოჩნდება, რომ ზუსტად ვიცი რას ვაპირებ მომდევნო 12 თვის განმავლობაში. ვაპირებ, დაგროვებული გამოცდილება ბოლობოლო პროდუქტად ვაქციო და რამდენიმე ისეთ მოთხრობას მოვუყარო თავი, რომლებსაც პრეტენზია ექნებათ “კაი ტიპობაზე” და რამე რომ იყოს გაიყიდებიან კიდეც ადგილობრივ ბაზარზე. ამის თქმის უფლებას 2010-ში გაყიდული ერთი სცენარი თამაშისთვის და ერთიც კომიქსი მაძლევს!
რასაც ვუყურებ, ბევრი ლოკალური გაქანების კაი ტიპი ვერ ახერხებს უცხოურ კანტორებთან ასე წარმატებით ვაჭრობას და მე თუ მოვახერხე ე.ი. რაღაცას ნიშნავს. იმდენს მაინც ნიშნავს, რომ ცდად ღირდეს.
ხოდა სულ ეს არის. ერთი წლის მერე ასე გემრიელად რომ მოვუჯდები “გიმლის” და პოსტის წერას დავიწყებ, პირველი სათქმელი ეგ უნდა იყოს – ენდე, თუ ვერ მივყიდე ქართულ ლიტ.პერიოდიკას ჩემი ნაწერები მეთქი.

P.S. “ქართული ლიტ.პერიოდიკა” ჩავთვალოთ, რომ მითი არ არის და ის მართლა არსებობს და კიდევ, ფიქრები, ეს კაცი ოცნებაშიც ვერ უქნია ღმერთსო, პრინციპში მართალი იქნება :))